Przenikalność pary wodnej i gazów dla różnych systemów klejenia szyb zespolonych

Z licznych polimerów, które zostały poznane do chwili obecnej, wyróżnić możemy cztery polimery bazowe używane w systemach do uszczelniania szyb zespolonych:
1. tzw."butyl" oparty o:
a) kauczuk butylowy
b) poliizobutylen
2. alifatyczne polisiarczki (ALIPS)
3. poliuretany (PUR)
4. polisiloksany/kauczuki silikonowe (SIR).

Butyle używane są przy produkcji szkła zespolonego jako uszczelnienie pierwotne czyli wewnętrzne.
Czasami w oparciu o bazę butylową do uszczelnienia wtórnego czyli zewnętrznego stosuje się również wysoko topliwe masy zwane potocznie hot-meltami.
Alifatyczne polisiarczki powszechnie zwane tiokolami dominują obecnie na rynku jako uszczelniacze wtórnego (zewnętrznego) stosowania.
Poliuretany mają obecnie, w zależności od specyfiki niektórych rynków narodowych, znaczenie mniejsze albo niewielkie.
Polisiloksany zwane potocznie silikonami mają bardzo ograniczone znaczenie i zwykle powinny być używane tylko do specyficznych aplikacji .
Fizykochemiczne własności wymienionych systemów polimerowych opisane zostały szczegółowo w pracy G.Ortmanns , G.Holler (1).
Z pracy tej pochodzą również dane dotyczące przenikalności pary wodnej przez warstwę masy uszczelniającej o grubości 3 mm w porównaniu do przenikalności dla sklejonego modułu szyby zespolonej , zamieszczone w tabeli 1.
Dyfuzja gazu inertnego (argonu) przez 3 mm warstwę uszczelniacza , zestawiona z szybkością utraty gazu z modułu szyby zespolonej , przedstawione w tabeli 2 , również pochodzą z podanego opracowania.

Tabela 1. Przenikalność pary wodnej (WVP) dla 3 mm filmu polimerowej masy uszczelniającej w porównaniu do przenikalności w systemie uszczelniającym na module szyby zespolonej.

Lp. Polimer bazowy WVP : 3,0 mm film
(g/m2.d)
DIN 53122 , część 1 (klimat D)
System szyby zespolonej
(1.-3. + 4. )
DIN 52344 , % H2O
1 Polisiarczek (PS)
Tiokol
3-6 1,2
2 Poliuretan (PUR) 2-4 1,2
3 Polisiloksan
Silikon
15-20 1,2
4 Butyl 0,1-0,2  

Tabela 2. Dyfuzja gazu inertnego (argon) przez 3 mm film polimerowej masy uszczelniającej w porównaniu do utraty gazu z modułu szyby zespolonej.

Lp. Polimer bazowy Dyfuzja argonu , 3,0 mm film
( ml/m2.d.bar)
d- grubość
Szybkość utraty gazu
Z modułu szyby zespolonej,
Uszczelnienie pierwotne i wtórne
DIN 1286 , część 2
( 10-3/a)*
1 Polisiarczek (PS)
Tiokol
40-70 1-8
(1-3 dla kryptonu)
2 Poliuretan (PUR) 100-300 10-30
3 Polisiloksan
Silikon
2000-4000 Niemierzalne
4 Butyl 5-15  

*szybkość utraty gazu 10.10-3/a odpowiada 1% , a-powierzchnia .

Z danych zawartych w przedstawionych tabelach można wyciągnąć następujące wnioski:

  • przepuszczalność pary wodnej uszczelnienia wtórnego nie przesądza o jego przydatności do produkcji szkła zespolonego; jeżeli do uszczelnienia pierwotnego użyty został butyl , o relatywnie niskiej przepuszczalności pary wodnej , to dla wszystkich systemów uszczelnienia otrzymamy podobną barierę dla wilgoci (WVP =1,2)
  • bardzo istotne jest staranne wykonanie uszczelnienia pierwotnego ( ciągła wstęga butylu , klejenie narożników) ponieważ najmniejsza przerwa w tej barierze otwiera przepływ wilgoci tylko przez uszczelnienie wtórne; z tego względu bezpieczniej jest jako uszczelnieni wtórne stosować materiał również o stosunkowo niskiej WVP (PS albo PUR) ; niedopuszczalne jest klejenie szkła zespolonego wyłącznie silikonami
  • ponieważ butyl nie stanowi wyraźnej bariery dla argonu , istotne są również przepuszczalności argonu dla uszczelnienia wtórnego ; systemy uszczelnienia wykazują różnice w szybkości utraty gazu inertnego z modułu szyby zespolonej
  • staranność wykonania uszczelnienia pierwotnego jest istotna , a w przypadku nawet nieznacznych nieciągłości butylu znacznie bezpieczniej jest stosować uszczelnienie wtórne o jak najniższej przepuszczalności argonu ( raczej PS zamiast PUR )
  • nawet przy poprawnie wykonanym zespoleniu szyby wyraźna różnica w szybkości utraty argonu z modułu szyby wskazuje na korzystniejsze stosowanie tiokoli , zwłaszcza przy dłuższych okresach użytkowania szyby
  • używanie silikonów , nawet w kombinacji z butylem , jest nieskuteczne dla szkła argonowanego.

Podsumowując przedstawione wyniki badań można stwierdzić , że z punktu widzenia najlepszej bariery dla wilgoci i gazu inertnego , co skutkuje dobrą ciepłochronnością i długą żywotnością szyby zespolonej optymalnym systemem uszczelniania szyby jest:

  • pierwotne uszczelnienie butylem ramki dystansowej do tafli szklanych,
  • wtórne , obwodowe uszczelnienie modułu szyby masą tiokolową.

Literatura:
1) G.Ortmanns / G.Holler : "Waermeschutzglas - Funktionen , Eigenschaften , Anwendung" , Heat-Cold-Noise Report 28/1990 , strona 41 ff.
Przy przygotowaniu materiału informacyjnego posłużono się opracowaniem:
H.Lucke "ALIPS-Aliphatic Polysulfides" Monograph of an elastomer , 1994 , Huethig & Wepf

2008-06-23 | drukuj | wróć


Copyright © 2009 Stowarzyszenie Producentów Szyb Zespolonych. Wszelkie prawa zastrzeżone. Projekt i realizacja MNS Design
powered by CMSHYDRAportal2